دزمهراب :شهید سیدمهدی حیاتی رکنی همه عاشقان سلوک الهی را به سه کلمه تقوا، مراقبه و اخلاص توصیه کرده است.
شهید سید مهدی حیاتیرکنی در روز دوازدهم سومین ماه فصل گرم تابستان سال 45 در دزفول به دنیا آمد.
همزمان با طنین اذان ظهر در شهر متولد شد. نامش را مهدی نهادند تا علاوه برآنکه از مدافعان حریم فرزند زهرا(س) باشد روزی نامش را میان 313 یار اماممان ثبت کند.
سیدمهدی چهارمین فرزند خانواده بود که با چهرهای مظلومانه و تبسمی همیشگی، بسیار جدی و تیز هوش، دارای حجب و حیای خاصی که همه را مجذوب خویش میکرد، شناخته میشد.
در یکی از نوشتههایش اینچنین گفته است: «در سال 59 من فقط 14 سال داشتم قدم کوتاه بود و آرزوی جبهه رفتن بزرگترین آرزویم شده بود.»، او برای ادامه تحصیل به دانشگاه امام صادق تهران رفت و در سال 61 هنگامیکه 16 سال داشت با اصرار بسیار به جبهه شتافت و در عملیات والفجر مقدماتی به مدت 6 ماه حضوری فعال داشت.
به یاد دوستان همرزم و اسیرش نامهها و مقالات بسیاری از خود به یادگار گذاشته است که «کلاس جنگ» و «معراج دو یار» از این جمله هستند.
در سنگر جبهه غرب مشغول دیدهبانی توپخانه روی تپه ریشن مشغول نگاهبانی از دین اسلام بود که ظهر روز 28 رمضان درست هنگامی که خود را برای راز و نیاز با خدایش آماده میکرد به نمازی راستین در سجادهای خونین به سجدهای حقیقی فائق شد. حلبچه در 25 اردیبهشت سال 67 مشهد سید مهدی شد.
در بخشی از وصیتنامه این شهید بزرگوار آمده است: «بیاد وداع امام حسین( ع ) از یاران و فرزندش علی اکبر(ع) که تسکیندهنده همه داغداران است. توصیهام به همه ایمان و توکل به خدا، حفظ وحدت و پیروی محض از مقام ولایت فقیه است و صبر در جهاد که از خودخواهی بسی مشکلتر است و توصیه به عاشقان سلوک الهی سه کلمه است: تقوا، مراقبه، اخلاص و از همه مهمتر پیروی محض از ولایت فقیه است، او را تنها نگذارید و نیز از او جلوتر نروید که هلاکت است و از او عقب نمانید که گمراهی است.»
ایکنا
