دزمهراب : حسین(ع) چه ها که نمی کند،فرزند زهرا(س) چه ها با دلها می کند،مردی پول یک روز کارگری خود را داد و گفت: کارگری روزمزد هستم امروز این مبلغ را کار کردم و آوردم تا موکب حسین(ع) پر رونق باشد…..
هوا سرد بود، باد می وزید و با اینکه سرما برای تحریک شدن “میگرنش” اثر مستقیم داشت ولی گفت باید سینی خرما را خودم بگیرم و به زوار حسین اهدا کنم…
مردمی با وفا و عاشق اهل بیت، این بار نیز در اربعین گل کاشتند. با افتخار می گفتند: که “خادم الحسین(ع)” هستیم. می گفت اگر توفیق زیارت ندارند، اما می توانند که خادم باشند.
عاشقی را اگر بخواهید درست به نظاره بنشینید،باید در عاشقان حسین(ع) دید.
امسال اربعین آنانی که توفیق حضور در پیاده روی را نداشتند،با کمکم به موکبها اداء دین کردند
بعضی از صحنه ها ما را یاد دوران دفاع مقدس می انداخت،آنجا که نمازگزاران مسجدی یک نیسان پر از ارزاق کرده بودند و برای اهداء در چزابه راهی نمودند.
اربعین هم پیاده رویش و هم موکبهای برپا شده در مسیر نجف به کربلا و مرزهای داخلی کشورمان نمایش عظیم عاشقان اهلبیت رسول الله بود.
دزفول نیز اربعین سنگ تمام گذاشت،هم اداراتش و هم مردم با صفایش.
مردمی که بعضی ها عصرها به عشق خدمت به زوار راهی کمک به موکب می شدند و یا نذورات خود را به موکب می دادند تا خود را سهیم در خدمت به زاور الحسین(ع) نمایند.
موکب دزفول،یقیناً سند خدمتگزاری و ارادت مردم دیار مقاومت در دفتر الهی ثبت وضبط شد.
بگذار ساده و خودمانی بگوییم:
دم همه گرم، آنانی که موکب دزفول را پی گیری کردند تا برپا بشود،نیروهایی که زحمت آماده سازی را کشیدند،خادمینی که عاشقانه این چند روز آنجا زحمت کشیدند،اجرتان با صاحب عزای اباعبدالله.
دم همه مردم با صفا که کمک نقدی و غیر نقدی کردند تا موکب دزفول چراغش در این چند روز روشن بماند،گرم.
دم شهرداری دزفول که خوب میدان داری کرد،دم امام جمعه محترم، که به طور ویژه و عاشقانه دنبال برپایی موکب به نام دزفول در چزابه بود، دم هیئت رزمندگان اسلام دزفول ،دم بچه های هلال احمر و اورژانس،اداره برق ، دم فرماندار دزفول و نیروی انتظامی و همه آنانی که نامشان از قلم افتاده است،گرم.
دم بسیجیان و عزیران سپاهی که همیشه پا به رکاب اینگونه برنامه ها هستند،گرم.
روح شهدای عاشورایی شهرمان شاد ،که این چند روز در مرز چزابه عکس شان زینت بخش و سند افتخار موکب دزفول بود.
* پلاک
