از نمایش فیلم ضدایرانی «گلاب» تا حضور «قصه‌ها» در ونیز و ساخت «باباجون»

، جز این‌ها اما روز گذشته خبری منتشر شد که نشان می‌داد «ایران» همچنان در سینما و رسانه‌های جهان موضوع مهمی است و دایره این اهمیت هم ظاهرا هر روز گسترده می‌شود.

در همین زمینه روز گذشته خبرگزاری تسنیم خبر از ساخت اولین فیلم فارسی‌زبان اسرائیل داد.  فيلم «بابا جون» كه به دو زبان فارسي و عبري ساخته شده زندگي يهوديان ايراني را به تصوير مي كشد كه پس ازانقلاب از ايران راهي اسراييل شدند و در دهكده‌اي كوچك مستقر شدند.

داستان «باباجون» در يك دهكده  كوچك روستايي  مي‌گذرد كه در صحراي نگيو واقع شده است. موتي تك فرزند خانواده‌اي است كه مالك يك مزرعه بوقلمون هستند. در اين خانواده پدرسالاري مهمترين ویژگی است و موتي قدردان پدرش ييتزاك است. اما وقتي اين پسر تصميم مي‌گيرد  مزرعه  را با تمام شدن تحصيلاتش ترك كند، همه در برابر او  موضع گيري  مي كنند.

جالب  است  که شخصيت‌هاي اين فيلم به زبان فارسي صحبت مي كنند.  «يووال دلشاد» نویسندگی و كارگردانی باباجون را برعهده دارد و «نويد نگهبان» بازيگر  ایرانی الاصل و متولد مشهد سریال‌های ضدایرانی و ضداسلامی «هوملند» و «کماندار» نیز بازيگر یکی از نقش‌های اصلي اين فيلم است. «ویس الیوت صفوی» و «دیوید دیان» از هنرپیشه‌های دو رگه ایرانی- اسرائیلی نیز بازی در نقش‌های دیگر را برعهده دارند. نگهبان و ديان پیش از این یکبار دیگر نیز در سال 2008 با يكديگر در فيلم «سنگسار ثريا  ميم» که از سنگسار زني به عنوان سوژه‌اي عليه مجازات اسلامي استفاده می‌کرد، بازي كرده‌اند.

 فیلمبرداری «بابا جون» طی 5 هفته در مزرعه پرورش بوقلمونی در روستای «نگو» از توابع زراهیا انجام می شود.  زراهیا یک «موشاو» در جنوب اسرائیل است. مشاوها نوعی مزرعه اشتراکی هستند که در آنها هر خانواده مالکیت زمین خود را بر عهده دارد اما بعضی از لوازم تولید، مشترک می‌باشند. ساکنین مشاوها حدود 3.3 درصد جمعیت اسرائیل را تشکیل می دهند. این مزارع بخش بزرگی از صنعت رژیم صهیونیستی را عهده دار می باشند. جالب است بدانید که زراهیا در سال 1950 و بر روی خرابه های روستای سوافیر الشرقیه بنا شد. موسسان و ساکنان این منطقه بیشتر اهل شمال آفریقا علی الخصوص مراکش و ایران هستند. نام این مشاو در واقع از نام «سرایا»، پدر «عزرا» برداشته شده. در عهد عتیق عزرا نوه هارون معرفی شده است.

«بابا جون» قرار است سال آينده اكران شود. بنابراین به نظر می‌رسد پس از اکران «گلاب» و حاشیه‌های مربوط به آن که هیچ بعید نیست مسیر طی‌شده‌ی آرگو را طی کند، باید منتظر اکران اولین فیلم فارسی‌زبان رژیم صهیونیستی و حاشیه‌های آن باشیم و پس از آن نیز منتظر ساخت یک فیلم ضدایرانی دیگر بر اساس رمان «سپتامبرهای شیراز» که در سال 2007 توسط دالیا سافر نوشته شده و پیش از این خبرهایی از تمایل هالیوود برای ساخت آن منتشر شده است.

رمانی که روایتگر داستان زندگی اسحاق امین فروشنده سنگ‌های قیمتی است که پس از انقلاب به اشتباه و به ظن جاسوسی دستگیر می‌شود. ناپدید شدن او نگرانی خانواده‌اش را به دنبال دارد و آنها را در وضعیت جدیدی از ترس و نگرانی و سردرگمی قرار می‌دهد. اسحاق در زندان در خطر مرگ است و شکنجه می‌شود و همسر و فرزندان او با درک واقعیت درمی‌یابند که باید به زودی سفری را برای رهایی از این وضعیت در پیش بگیرند.

با این اوصاف ظاهرا در یکی دو سال پیشرو نیز همچنان خبرهای مهمی از «ایران» در رسانه‌های سینمایی دنیا مخابره خواهد شد و ساخت فیلم‌هایی با محوریت ایران همچنان به قوت خود باقیست و حتی دامنه‌ی آن گسترده‌تر نیز شده است.