دزمهراب – محمد تقی پور: مشکلات فعالیت های فرهنگی در مساجد از کجا آمده اند؟ مشکلات جوانان در مساجد چیست؟ چرا بعضی وقت ها مساجد در جذب جوانان جامعه ناموفق هستند؟
بحمدلله امروزه فعالیت ها در مساجد به صورت خودجوش، جهادی و داوطلبانه انجام می شوند اما گاهی اوقات مشکلات موجود بر سر راه این فعالیت ها، باعث خستگی و دلزدگی دوستان مسجدی می شود و نمکی می شود بر زخم درد های اجتماعی ایشان.
اما حقیقتا چرا در اکثر مساجد و در اکثر نقاط کشور و در اکثر طرح ها و فعالیت های فرهنگی و تربیتی ای که در مسجد صورت می گیرند مشکل و سختی وجود دارد؟
مشکل اصلی متوجه ی حضور جوانان و نوجوانان جامعه و همدل شدن ایشان با فضای مسجد است که ما دغدغه ی بسیاری از نیروهای مسجدی را در این مورد شنیده ایم.
در دنیای امروز جامعه ی ما، دغدغه های معیشتی و مشکلات شغل و ازدواج و … در بین جوانان ما بسیار مطرح هستند که این ها اختصاص به جامعه ی ما و زمان ما ندارد و در زمان پیامبر اکرم(ص) نیز وجود داشته اند و این ها، دغدغه هایی درست و به جا هستند و باید از راه درست پاسخ داده شوند. بسیار دیده می شود که جوانان به خاطر تحصیل، شغل و … و یا به خاطر اینکه فکر می کنند که مسجد در آینده ی معیشتی آن ها یک مانع محسوب می شود یا اینکه مسجد را فقط به عنوان یک نهاد جانبی به عنوان محلی برای گذراندن درست و فی سبیل الله اوقات فراغت می دانند، با گذشت زمان مسجد را ترک می کنند یا حضورشان در مسجد کمرنگ می شود.
باید گفت که راه حل تمام این دغدغه ها و مشکلات مسجد است! و البته راه حل رسیدن به هدف خلقت مان یعنی عبادت.
مسجد توسط پیامبر اکرم(ص) به عنوان یک نهاد، بر مبنای عبادت خدا و پایگاه جامعی، برای رفع نیاز های مختلف مسلمین بنا شده است. حضرت رسول(ص) در مسجد نیاز های مختلف مسلمین را رفع می کردند؛ برای جوانان زمینه ازدواج، زمینه ی شغل و… را فراهم می کردند یا مشکلات مسلمین را رفع می کردند مثلا بدهی ها را پرداخت می کردند، اختلافات را رفع می کردند و … . نکته ی مهم این است که رفع شدن این نیاز ها در مسجد در راستای عبادت خدا و از طریق راه های حلال اسلامی بود و مانع انحراف احتمالی مسلمین در رفع نیاز هایشان بود.
این، حقیقت و ماهیت مسجد است و این، آن شکل و ساختاری است که پایگاهی، به نام مسجد، به آن صورت شکل گرفته است.
حال این سوال مطرح است که این ماهیت و این ساختار، در کدام یک از مساجد ما و در کجای شیوه های اداره ی مساجد ما وجود دارد? آیا مساجد ما همان شکل مسجد النبی را دارند؟
واضح است که اگر یک نهاد(مسجد) از شکل و ماهیتی که بر اساس آن شکل گرفته است، فاصله بگیرد و بر آن شیوه حرکت نکند، در فعالیت خودش دچار مشکلات فراوان می شود و از رسیدن به هدفش باز می ماند.
حال باید اندیشید که چگونه مسجد را به جامعیت مسجد النبی بازگردانیم و از مشکلات موجود در راه فعالیت فرهنگی و تربیتی در مسجد فرار کرد؟ یا این سوال مطرح است که آیا امروزه طرح مسجدالنبی در مساجد ما قابل اجراست؟
