در سوگ فقدان یک رویش نسل چهارمی گرافیک و طراحی انقلاب اسلامی

احمدی سخا، نمونه ای بود از خیل جوانانی که پرشور و ملتهب به دنبال راهی هستند تا برای انقلابشان کاری کنند و در رخوت و بی مبالاتی دستگاه های عریض و طویل فرهنگی کشور، بار همه آنها را بر دوش کشند و با کارهایشان فریاد بزنند که انقلاب اسلامی، نه تنها تمام نشده بلکه نو به نو رویش هایی دارد که فقط منتظر روزنه ای کوچک برای شکوفایی خویش هستند، فقط باید زمینه برایشان مهیا شود.

حسین از میان ما رفت بهتر بگویم ما از یک جوان انقلابی و هنرمند دردمند متعهد جدا شدیم اما فراق او تلنگری بود برای آن که به یاد آوریم هزاران جوان مانند او هستند که فقط باید آن ها را دریافت، باید فرصت و مجالی پیدا کنند تا خود را ثابت کنند؛ فقط نیازمند آن هستند که مسئولان فرهنگی کشور نمی گوییم بیشتر، لا اقل به همان اندازه که کرشمه جناح روشنفکری و جبهه معارضین عنود انقلاب را خریدارند، توجهی به جوانان خودجوش مدافع انقلاب کنند تا ثمره آن را ببینند؛ ثمره ای که حسین احمدی سخا یکی از هزارانش بود؛ نمونه های دیگر آن را می توانیم در عرصه های مختلف فرهنگی ببینیم، جوانانی که با دست خالی و توکل بر خدا چشم بر بی مهری ها می بندند و با دل و جان برای انقلاب و امامشان کار می کنند؛ بدون پشتوانه های هنگفتی که جبهه مقابل برخوردار است، با کمکی اندک مردانه دل به دریا می زنند و در قلب خونخواران داعش مستندسازی می کنند؛ با هزاران مشکل و کم لطفی در رسانه های انقلاب اسلامی، چشم بیدار نظام در عرصه فرهنگ شده اند، با کمبود امکانات ساخته اند و هنر گرافیک انقلاب را به پیش می برند، شعرهایشان تنه به تنه بزرگان می زند، از اعماق جان برای اعتقاداتشان می نویسند، می سازند، به تصویر می کشند و می گویند.

احمدی سخا و جوانان نظیر او در عرصه فرهنگ، از تبار مصطفی احمدی روشن هستند؛ آنها مومنانه به دنبال “پدر” خویش طی طریق می کنند، از سرزنش ملامتگران نمی هراسند، از بی مهری ها آزرده خاطر می شوند اما از عرصه کنار نمی روند؛ این نوگلان رشد می کنند و درختان تنومند فرهنگ انقلاب خواهند شد، آنها می گویند “می شود و می توانیم” فقط اگر مسئولانی که موظف به حمایت از آنان هستند، زیر پا لهشان نکنند!

نسیم