این روزها شاهد تغییراتی در پستهای مدیریتی شهرستان هستیم که سال هاست با روی کار آمدن نماینده جدید مردم در مجلس به امری معمول و روالی طبیعی تبدیل شده است.
انتظار افکار عمومی در شهرستان از نماینده، تیم مدیریتی جدید شهرستان و بانیان این تغییرات مدیریتی، این است که شاهد روال منطقی تری در برخی از این انتصابات باشیم
چرا باید با وجود نیروهای بومی، متخصص، کاربلد و کسانی که به اصطلاح خاک آن سازمان یا مجموعه را خوردهاند افرادی از بیرون به عنوان مدیر یا رئیس به دستگاه یا مجموعه مورد نظر تزریق شوند؟!
این روال در انتخاب و انتصاب مدیران می تواند پیامدهای منفی از جمله بیانگیزگی، دلسردی و نارضایتی نیروهای آن مجموعه و عدم مقبولیت مدیر جدید را به دنبال داشته باشد.
تجربه چنین انتصاباتی در دوره های گذشته مخصوصا در مجموعه های تخصصی و نه سیاسی، تجربیات چندان موفقی به نظر نمی رسد؛ اینگونه انتصابات شائبه هایی نزد اذهان و افکار عمومی ایجاد می نماید.
اینکه فلان مدیر کل قصد داشته مهره مورد نظر خود را در فلان اداره بگمارد و القای شرایط خاص نیز توجیهی است که غالباً برای چنین انتصاباتی به کار گرفته می شود. اما وقتی نیروی مناسب، کاربلد و باتجربه درون یک مجموعه در شهرستان وجود دارد انتصاب وی با حمایت نماینده و سایرافراد ذی نفوذ، می تواند از کارشکنی احتمالی فلان مدیرکل استانی به راحتی جلوگیری نماید و نیازی به استفاده از مدیران بیرونی احساس نمی شود
بررسی یکی از تغییرات مدیریتی اخیر در دزفول نشان می دهد که با وجود نیروهای متخصص، کارآمد، با سابقه و آگاه به مسائل و شرایط منطقه در مجموعه که مقداری از کار انتصاب یکی از آنان در سمت مدیریتی نیز جلو رفته بود به یکباره فردی از خارج آن مجموعه به عنوان مدیر منصوب شده است. که این می تواند تبعاتی را که در بالا گفته شد برای مجموعه داشته باشد
پ.ن: بدیهی است این نوشته به دنبال نقد مدیر یا مدیرانی که اینگونه نصب می شوند نیست بلکه به دنبال یادآوری روال های غلطِ هرچند مرسوم است.
