به گزارش دز مهراب، عباس اسلامی پور در آخرین یادداشت وبلاگ “روشنای صبح” نوشت:
چهره اي صميمي داشت و رفاقت من با او سابقه داشت…
روزي به او گفتم :” مش حميد ” چرا برادرت محمدرضا را به گردان خودت نمي آوري؟ گفت: احمد اگر در شب عمليات من و برادرت زخمي شويم ،تو چه كار مي كني؟كدام يك از ما را به عقب مي بري؟لحظه اي فكر كردم و گفتم:والله يك گلوله به خودم مي زدم و از اين مخمصه راحت مي شدم…
چرا كه اگر تو را به عقب بياورم،تا ابد مورد سرزنش پدر و مادرم خواهم بود كه چرا برادرت را رها نمودي و اگر برادرم را بياورم ، نمي توانم جوابگوي خانواده شما باشم….بگويم بعد از سالها رفاقت چه گونه ” حميد” را در معركه تنها گذاشتم…با اين سوال ” مش حميد “پاسخ خود را در خصوص برادرش محمد رضا دريافتم.
وقتي كه فرمانده گردان حمزه سيدالشهدا لشكر هفت وليعصر (عج) – متشكل از بچه هاي انديمشك- شداو را ديدم و گفتم:” مش حميد ” با نيروها چگونه اي ؟اذيت نيستي؟
لبخندي زد و گفت: احمد،اين قدر اين جوانان متدين و با صفا هستند كه از انتخابم بسيار راضي و خشنودم.
علاقه عجيبي به آنان دارم و آنها هم بسيار اطاعت پذبر و فعال.براي گفتن طرح و برنامه ها نيازي به مقدمه نيست….دستور پذير و با روحيه هستند،برخلاف برخي مدعيان همشهري خودم كه بايد با مقدمه چيني با آنان سخن بگويم……
آري “مش حميد صالح نژاد” شير لشكر هفت وليعصر “عج” محبوب گردان بچه هاي انديمشك بود و در حالي كه در عمليات والفجر هشت فرمانده گردان آنان بود به آسمان وصال رسيد…روحش شاد.
راوي:حاج احمد آل كجباف
