امین شاکریان- دزمهراب
این چند وقت در اکثر شهرهای کشور یا شاید هم تمام شهرها
با موضوع و طرح جدیدی به نام دیوار مهربانی رو به رو بودیم که در حال فراگیر شدن است. در اصل این کار که کمک به هم نوع است شکی نیست ولی چند اشکال قابل توجه وجود دارد:::
ما در مرام و منش اهلبیت داریم که در هنگام کمک کردن به دیگران به صورت مخفیانه کمک می کردند مثلا در سیره امام صادق علی السلام آمده است که هرشب کیسه ای از نان و گوشت و پول بر دوش می گذاشتند و به طور ناشناس نزد نیازمندان و فقرای مدینه می رفتند و بین آن ها تقسیم می فرمودند.
اما در این نوع کمک کردن شخص کمک کننده وکمک گیرنده در مقابل دیدگان دیگران اقدام به این عمل می کنند.
در اول حرف گفتیم که اصل کار،کاری انسانی است ولی در اجرای آن اشکالات عمده ای وجود دارد.
در آیه92 سوره آل عمران خداوند میفرماید: هرگز به حقیقت نیکوکاری نمی رسید مگر آن که از آنچه دوست دارید انفاق کنید(انفقو مما تحبون)
اما در دیوار مهربانی انفقو مما اضافات و باقی مانده و بدرد نخورها…
در روایت داریم که آنچه را برای خود می پسندی برای دیگران هم بپسند…
آیا این کار مصداق این حدیث است!؟
آیا این کار همخوانی با سیره و روش ائمه اطهار دارد!؟؟؟
اشکال دیگر این نوع کمک این است که شأن و آبروی انسانی نایده گرفته می شود.در روایت داریم که آبروی مومن از کعبه بالاتر است اما چگونه به خود اجازه می دهیم که افراد مستحقی که در شهر بدون هیچ گله و شکایتی زندگی می کنند بیایند و خود را در معرض دید دیگران قرار دهند.
نکته دیگر این که دیوار مهربانی معمولا در خیابان های اصلی و پر تردد شهر ها هست(حداقل در درفول اینگونه است)که واقعا عزت انسان های مستحق و با آبرو زیر سوال می رود که بروند از آن دیوار در محل عبور و مرور مردم لباس بر دارند(پیامبر(ص): بر هیچ مسلمانی جایز نیست که خود را ذلیل کند)
پ.ن:میشد این کار را به صورت نظامند و هدفمند مثل گذشته در مساجد کشور انجام داد…
زیبا ترین نکته این همدلی های سنتی (مساجد)حفظ ابروی نیازمندان است که امید است با تقویت این حرکتهای سنتی با روش اسلامی کرامت انسانها حفظ شود و دیگر در این مرز وبوم هیچ نیازمندی باقی نماند .
ان شاء الله……
