قهرمان در برابر قهرمان

دزمهراب – حامد گل پیچی: پوستر قهرمان هایی که بر در و دیوار اتاق هرکدام از ما نقش بسته ، مدل مو و لباس پوشیدن های ما و تقلید از رفتارهای شخصیت های معروف همگی نشان از تاثیر غیرقابل انکار الگوها در زندگی ما دارد . مسئله ای که می تواند بزرگترین فرصت یا تهدید فرهنگی را مقابل مسئولین فرهنگی و آموزشی جامعه قرار دهد.در این میانه قهرمان های حقیقی هستند که سبک زندگی و سلوک شان در میان هیاهوی زندگی پر پیچ و خم ما گم شده و ضروری است تا به مردم شناسانده شوند و صد البته هستند قهرمان هایی که ساخته ی ذهن خلاق کارگردان ها و نویسنده های هالیوودی و غیر هالیوودی اند و جزء همان هیاهوی زندگی پر پیچ و خم مدرن امروز و لازمه حفظ آن به شمار می روند . نوشته ی پیش رو سعی دارد تا به تبیین علمی نقش الگوها در زندگی افراد و مقایسه ای گذرا میان قهرمان های ما و ابر قهرمان های آمریکایی بپردازد .

*****
“روش تربیت الگویی، یکی از روش های فراگیر و بسیار مؤثر در تربیت است. فراگیر بودن آن بدان جهت است که در کلیه امور و مراحل زندگی کاربرد دارد. و از آن جا که محتوای تربیت را به صورت عینی و عملی ارائه می دهد، در انتقال مفاهیم و آموزش برنامه های تربیتی بسیار مؤثر است. در منابع اسلامی، بر بهره گیری از الگو و پیروی از اسوه های حسنه تأکید شده است.”(1)
آن چه پیش از این ذکر شد ضرورت الگوسازی و “الگونمایی”(شناساندن الگوهای حیقیقی به مردم) را برای هر دغدغه مند عرصه ی فرهنگ روشن می سازد. مسئله ی قابل توجه در این میانه ، شاخص هایی است که بر اساس آنان باید قهرمان ها را ساخت و یا قهرمان هایی را برای الگونمایی انتخاب کرد. این شاخص ها به نسبت تطابق یا تعارضی که با جهان بینی مورد تایید نظام حاکم بر جامعه دارند می توانند بقا و پیشرفت یا درجا زدن و زوال نظام حاکم بر جامعه را زمینه سازی کنند.
“حیدر ذبیحی” در برابر “کاپتان آمریکا”،”سوپرمن”،”آیرن من”
یکی از قهرمان های تازه خلق شده ی انقلاب اسلامی “حیدر ذبیحی” بادیگارد است که “حاج کاظم” آژانس شیشه ای را تکمیل می کند . “حاج حیدر” و “حاج کاظم” قهرمان هایی هستند که برخلاف ابر قهرمان های هالیوودی بازوهای کلفت و پاهای آهنین ندارند بلکه افرادی هستند از جنس همان مردمی که هر روز در کوچه و خیابان و اداره و دانشگاه با آن ها سرو کار داریم . آن ها تحت نظر و حمایت سازمان های فوق سری و فوق پیشرفته ای نیستند که در بالاترین طبقه ی آسمان خراش ها یا در 100 ها متر زیر زمین دفتر دارند بلکه مثل من و تو انسان هایی هستند که در خانه هایی نه چندان گران قیمت در مرکز یا جنوب شهر زندگی می کنند و هر روز با مشکلات یک انسان عادی مواجه اند و قهرمان بودن آن ها در همین زندگی عادی است که معنا می یابد . این جمله را بهتر درک می کنیم وقتی که با چشم هایی بازتر بنگریم این قهرمان های ناشناخته منتظر نمی مانند نیروهای فضایی به زمین حمله کنند یا دزدان و غارتگران قیام کنند تا خود را نشان دهند بلکه در طول زندگی روزمره شان با رسیدگی به مشکلات جاری مردم اطرافشان پازل قهرمانی را تکمیل می کنند . اینان کسانی اند که منتظر مشکل نمی مانند بلکه مشکل را می یابند و برای حل آن به خط مقدم می شتابند. آنان مهارت های خود را بر اساس نیاز های نظام تنظیم و تقویت می کنند و در هر عرصه ای که عَلَم انقلاب بر زمین مانده باشد حاضر می شوند و کار را به پیش می برند و از همین روست که روزی در میدان های جهاد سخت با دشمن می یابیشان و گاهی در میدان های فرهنگی و علمی و عمرانی و … . آنان در یافته اند که بسیجی ، توجیه گر اقدامات نیست بلکه موتور حل مشکلات انقلاب است .
حاج حیدرها گاهی “شهریاری” و “احمدی روشن” هستند ؛ گاهی “تهرانی مقدم”،گاه “حسن باقری” و گاه “رحیم پورازغدی”. فصل مشترک همه “حاج حیدر ها” و “حاج کاظم ها” مرز نشناسی برای پاسداری و گسترش عقیده و پیروی از ولی زمان است . حاج حیدر ها فرزندان خمینی و خامنه ای اند .
فرزندان خمینی (ره) و خامنه ای (حفظه ا…) عمق این حدیث حسین (ع) را در یافته اند که:«نافسوا فی المکارم»(نفس نفس بزنید در کسب نیکی ها) ؛ پس در جایشان نمی ایستند و مدام برای پیشرفت نظام می کوشند حتی اگر از درون و بیرون سرزنش شوند .
*****
«اگر کسی در جست‌وجوی مصادیق کاذب قدرت باشد، آن را در میان بسیجیان نخواهد یافت. آنها آرتیست‌های دروغین سینما، هرکول و سامسون و یا جیمز باند و سوپرمن نیستند؛ آنها هم مثل من و تو، کارگر و کارمند، دانشجو و دکاندار هستند و قدرتشان نه در موهای بلند و بازوهای کلفت است و نه در بال‌های آهنین و پاهای الکترونیکی؛ در ایمان است. با این معیار، بسیج قدرتمندترین ارتش دنیاست.»
شهید آوینی

پی نوشت :
1. مجله معرفت، شماره 69 , قائمی مقدم، محمد رضا