این فقر نفرت انگیز

دزمهراب – محمد رشید نژاد : به فقیر کنج خرابه نان و پنیر هم که بدهی، نانش را صبحانه،پنیرش را نهار، و شام را هم با یاد همان نان و پنیر سر به بالین می گذارد. به والله چنین است. غذای زیاد معده را بزرگ می کند. معده ی بزرگ توقع را بالا می برد و توقع بالا را باید پاسخ گفت، وگرنه طغیان گر است. کارگری پیر را می بینی که صبح علی الطلوع برای کسب روزی سوار بر موتورسیکلت نیمه جان خویش راهی کاری طاقت فرسا است. روز مزد و با مزدی اندک. گاهی برای خرید غذا میروی، ارزان ترین غذا برای تو گران ترین غذا برای کارگر است… این فقر است… این فقر نفرت انگیز…
دل شیر می خواهد که تاب دیدن فقر را داشته باشند. دل شیر می خواهد ببینی ده هزار تومان برای تو چیزی نیست ولی برای کسی زیاد است. و اگر این تعریف دل شیر است، ما مسئولین شیردل نمی خواهیم. مسئولی که آنقدر شیر است که در مقابل دیدن فقر دیگران توان تحمل دارد که دردی دوا نمی کند. لکن شیردل آن کسی است که فقر را ببیند و دلش بسوزد، بترسد، به خودش بیاید … فقر را ببیند، این فقر نفرت انگیز…
کسانی را می بینی که با زحمت کار می کنند برای کمتر از یک میلیون تومان، اینان در آسمان فقط به تعداد فرزندانشان ستاره دارند، اما عده ای به قدری آسمانشان پر ستاره است که رؤیت آن منجّم می خواهد… اگر کلمه ی نجومی به ذهنتان متبادر شد، من به هدف خود رسیده ام. چند واحد فقر شناسی برای مسئولین لازم است. فقرشناسی از اقتصاد دانی بهتر است. به والله بهتر است. فقر را بشناسیم… این فقر نفرت انگیز…
نوع دیگر فقیر هم هست که فقیر در خودباوری است، شب و روز در آزمایشگاه کار کردند واکسن ضد سرطان ساختند. اما سرطان های اقتصاد مقاومتی فریاد زدند: ما فقط در فناوری پخت آبگوشت توانایی داریم. فقر نمی کُشد، زجرکُش می کند. هم خودت را هم اطرافیانت را. آن مسئولی که فقیر در خودباوری است مسئول و سائل را می سوزاند. اصلاً چه سوزاننده ای پر قدرت تر از فقر… این فقر نفرت انگیز…
خداوکیلی نمی شود از فقر گفت و از کم اهمیت بودنش در جامعه نگفت. آفریقا روی الماس و طلاست،اما از هر جهت گداست. زمانی مدیریت معنا دارد که دغدغه ای وجود داشته باشد، وگرنه همایش که دردی را دوا نمی کند. مردمی را می شناسم و می شناسید و مسئولین می شناسند که نان شب ندارند. به والله همین است. نان شب نداشتن راحت نیست. چند میلیون حقوق باید گرفت تا دوای درد فقیران شد؟ ده میلیون،بیست میلیون،سی میلیون یا …؟ این را برای کسانی می گویم که شاید در گوشه ای از دنیا انقلابی کرده اند و دارند حکومت نوپایی را در جهت اجرای عدالت پایه ریزی می کنند، آهای مردم آن بلاد! برای حکومت نوپای خود مسئولینی مشخص کنید و زمام کار را به دستشان بدهید، برای ورزش، وزیر ورزش و برای بهداشت، وزیر بهداشت بگذارید، طبعاً برای فقر هم وزیر فقیر بگذارید… یا لااقل کسی که مزه ی فقر را چشیده باشد… مزه ی فقر … این فقر نفرت انگیز…
امام مستضعفین فرمود که امت انقلابی مستضعف است. مستضعف با ضعیف و گدا دو موضوغند. انقلاب کردیم برای این که فلان مدیر و مسئول باغ بخرد یا ویلا معامله کند؟ نه والله … این هم مشکلی است که مختص این دولت نیست. قبلاً بوده و حالا نیز هست. اما در این دوره کمی افراط دارد. مبارزه با فسادی که مانع رفع فقر است جگر می خواهد که در این دولت محترم یا محترمه متأسفانه بسیار کمرنگ است. دیگر به درازا نکشیم که همه مان می دانیم فقر بد است، از هر نظر… این فقر …