برگزاری مراسم تجلیل از خبرنگاران در روز شنبه به همت اداره ارشاد دزفول بهانه ای شد تا این مطلب را به نگارش در آورم، روز خبرنگار مدتی است که گذشته

اگر همه اهل فرهنگ را به دز بریزند آب از آب تکان نمی خورد. مهندسان کافی هستند. جامعه به مهندس و تکنسین و مدیر نیاز دارند و اگر دیگران را

هر که تجربه محدودی در کار میدانی فرهنگی (بخوانید تبلیغی تربیتی) داشته باشد میداند این وسوسه موج آفرینی سرابی بیش نیست و اگر گاهی هم موجی ایجاد شود، به خاطر

دستان دخترک، آنقدر سرد و بی روح شدن که دیگه دستبندی که به دستاش زدن رو حس نمی کنن. پاهاش قدرت راه رفتن ندارن، سست و بی رمق، بی اختیار.

هوالعلیم رهبری بزرگوار در طول سال چندین برنامه برای سخنرانی دارند که از مهم ترین آنها همین دیدار با دانشجویان در ماه مبارک رمضان است. امسال هم مانند سالهای گذشته

بسمه تعالی با ابوحمزه تا خدا خدایا، باز با دستان خالی به سویت آمده‌ام و نمی‌دانم چرا وقتی به سوی تو می‌آیم همیشه دستم خالی است؟و چرا تو همیشه با

قبل از نوشتن باید از شما دوستان و خوانندگان گرامی کمال تشکر را بکنم که با وجود حجم زیاد مطالب در هر پست با قرار دادن نظرات ، من رو

مادرم فرشته است. آفتاب تازه بالا آمده است.ساعت رومیزیم عدد هفت را نشان می دهد.یک ساعت دیگر کلاسم شروع می شود. فکر حمام رفتن در هوای سرد پاییز به سرم