چقدر خوب است که خدا با ماست بعضی وقتها فکر میکنیم که خدا ما را فراموش کرده و مشکل پشت مشکل دردسر پشت دردسر گاهی بیماری گاهی مالی گاهی خانوادگی

تلنگری کوتاه: روز گذشته به خانه ای رفتم که زندگان ساکت بودند، متحرکان ثابت بودند، جان داران بی جان بودند. با سکوتشان داد می زدند، التماس می کردند که بمان،

دایره نظام تا کجاست؟ بسیاری از گروه های مختلف، فکر می کنند که نظام اسلامی شامل افرادی که در قدرت اند و افرادی که در عرف جامعه به آنها حزب

          این دلنوشته درد دلی بیشتر نیست. فقط خواهشی دارم. نه عروس خانم های جوان بخوانند و نه کاندیداهای خانم شورای شهر.همین. کجا داریم می رویم؟

نکته اول:گفتم که مذهبی نداریم وهمه مسلمانیم. گفتم که مسلمان به معنای واقعی اش شیعه است وبس واسلام و شیعه رابطه تساوی دارند نه عام وخاص من وجه. نکته دوم:این

عرصه پرتلاطم انتخابات،میدان رزم برگه هایی است که همراه خود نام شخصی را حمل می کنند وبیانگر انتخاب خاص یک نفراند(رای دهنده)،ولی در اصل نمودار فضای فکری ساخته شده توسط

آن هنگام که مکه ظلمت جهل را در روزهایش و تاریکی نور را در شب هایش سپری می کرد. آن روز که امواج پرتلاطم ستم و سرکشی دامن گیر عرب