قافله چندين ساعت  راه رفته بود . آثار خستگى در سواران و در مركبها پديد گشته بود . همينكه به منزلى رسيدند كه آنجا آبى بود , قافله فرود آمد

شخصى باهيجان و اضطراب  , به حضور امام صادق (( ع )) آمد و گفت  : (( درباره من دعايى بفرماييد تا خداوند به من وسعت  رزقى بدهد , كه

به گذشته پرمشقت  خويش مى انديشيد , به يادش مى افتاد كه چه روزهاى تلخ و پر مرارتى را پشت  سر گذاشته , روزهايى كه حتى قادر نبود قوت  روزانه